4 : شيخ المشايخ معين الملة و الدين ابو ذر بن الجنيد الكيكى . مؤلف تحفة العرفان گويد « 1 » : « شيخ معين الدين جوان بود و آخر عهد شيخ يافته ، و عظيم معتقد شيخ بود چنانچه بعد از وفات شيخ روزبهان روزى جمعى از علما و مشايخ در خدمت شيخ معين الدين بودند ، از ايشان بو مسلم نامى از خادمان شيخ معين الدين از خدمتش سؤال كرد كه شيخ روزبهان فرموده است كه « آبى كه در رودخانهء دل صد و بيست و چهار هزار پيغمبر روان بود ، امروز در جويبار دل روزبهان روانست ، هيچ كس نيست كه از ان شربتى بياشامد . » مفتى زمانه و شيخ عهد تويى ، درين سخن چه فرمايى ؟ شيخ معين الدين فرمود : « من بر آنم كه شيخ فرموده است ، و چنانست كه شيخ فرموده است ، اشارت بدان معنى كه آن آب علم معرفت و محبّت بود . » 5 : شيخ الشيوخ عزّ الدين مودود . مؤلف تحفة العرفان نويسد « 2 » : « شيخ الشيوخ ، بقية الاولياء ، عزّ الملة و الدين مودود المعروف به خواجه از بقيّت مشايخ بود و از خويشان شيخ روزبهان بود - رحمة اللّه عليه - سالها صحبت شيخ يافته و خرقه از شيخ ستده . . . » عز الدين مودود زركوب ( 573 - 663 ) از مشايخ عرفاى قرن هفتم و جدّ اعلاى معين الدين احمد مؤلف شيرازنامه است ، و زركوب لقب او بود ، و بعد از او لقب خانوادگى اعقاب او از جمله خود مؤلف شيرازنامه گرديد ، و مؤلف شد الازار « زركوب » را به « ذهبى » ترجمه كرده ، و چند جا در طى كتاب از افراد خاندان او به « ذهبى تعبير آورده است « 3 » . وى از پيروان

--> ( 1 ) - ورق 27 الف . ( 2 ) - ورق 27 الف - 27 ب . ( 3 ) - رك . شد الازار ص 264 ، ح 1 .